Nog veel te leren ....

Via een berichtje van een -volgens mij dan toch - schitterend winkeltje in Hasselt "Emily Puck", ontdekte ik "Rosalind Miller Cakes". Aangezien dit geen Belgische is, maar o zo typisch Brits (levert blijkbaar aan "Harrods' edg.), kan ik hier toch niet aan zo'n schitterende cake geraken. Daarenboven lijken me de prijzen nogal aan de hoge kant temeer ik zelf niet meteen zo'n gelegenheden heb om zoiets kostbaars in huis te halen. Zelf ben ik immers al jaren geleden gehuwd, met alles erop en eraan (niet zo'n wedding cake, ik wist begot nog niet van het bestaan van die dingen toen op dergelijke niveau), in de familie zijn er niet meteen trouwlustigen, en bij kidsparties komt er vaak zoveel kijken dat je ook niet meteen tijd hebt voor zoiets ... is ook niet echt een "kinderfavoriet" lijkt me, .... en voor mijn eigen verjaardag maak ik dat ook niet echt eerlijk gezegd. Jaren geleden trouwens dat er nog eens taart was op mijn eigen verjaardag ...
Voor een zondagmiddags' vieruurtje lijkt me dat niet meteen zo geschikt ... als ik er al zou durven van eten. Zo zonde om daar een hap van te nemen lijkt me. Hoeveel uurtjes werk kruipen er daar in? Maar als inspiratie kan het wel tellen ... misschien dat ik toch eens probeer om alvast eens wat bloemen te boetseren in de suikerdeeg .... het kriebelt wel. Ik ga me er toch eens aan wagen denk ik ... aangezien dit wel even bewaart, kan ik dan - bij gelegenheid - een compositie maken.




Rosalind Miller dus .... en dat zijn er ook nog, wit-pastelroze, parels, rozen, .... en waarschijnlijk ongelooflijk lekker, helemaal mijn ding!


Prettige dag nog!

Gestolen momentjes

Ziezo, Grote Pop in haar bed, kleine Poppemie nog eens opnieuw ondergestopt, Vikingman is het huis uit ... vrijdagavond zijnde ... een klein beetje tijd voor mezelf nemen. Biscuitje zit in de oven, aardbeicrème voor de vulling staat al klaar ... nu nog even bedenken hoe ik die cake zal afwerken. Ik las daarnet het recente blogberichtje van "Oh happy day" (ohappyday.com). En misschien dat ik dat ideetje wel uitprobeer. Trouwens, echt een aanrader om te volgen die blog! Niet enkel voor het gebak, maar gewoon allemaal ideetjes om je eigen feestjes een beetje extra cachet te geven. Heel vaak zelfs mèt de ganse werkbeschrijving ... zoals dit dus:

Het leuke eraan is dat de cake heel feestelijk oogt maar dat die versiering eens niet in marsepein of suikerdeeg is. Ik probeer zelf het gebruik van suiker beperkt te houden, de suikerfiguurtjes die ik maak voor op de taarten zijn té gesuikerd om mijn Poppies gans te laten opeten, (ze lusten het ook niet super, zo'n een "brok" suiker) en zomaar "eten" weggooien ... dat wringt toch ook een beetje. Dit is dan toch wel een goed alternatief?

Vorige week mochten we naar een communiefeest van een meisje die nogal bezeten is van "uiltjes". De mama had een paar dagen eerder al een beetje vertwijfeld staan kijken bij wat fotootjes van ons Poppemie haar verjaardagsfeestje met de koekjes en taart in "circusthema". Ze had wel zin om ook zo dingen in elkaar te steken ter ere van haar dochter en de communie maar had er absoluut geen tijd voor. Samen met mijn Grote Pop bedacht ik dat het misschien wel leuk was om een taart in elkaar te steken als extra cadeautje ... op zo van die feesten komen de gastvrouwen, -heren en -kinderen er vaak niet toe om zelf op het gemakje te genieten van al het lekkers maar misschien konden we hen dat toch een beetje geven op die manier?

Het is dit geworden:

Prettig weekend!

Verjaardag Poppemie

Onlangs werd ons Poppemie al 2! En we probeerden om dit op gepaste wijze in de bloemetjes te zetten. Aangezien ze niets liever doet dan acrobatentoeren, gekke hoedjes op haar hoofd zetten, .... vandaar het thema "circus". 
Vorig jaar had ik een leuk haakpatroontje gevonden van een kroontje en zo waren die haaknaalden weer vanonder het stof gehaald. Toen ik enkele maanden geleden per toeval in Gent Zuid in de "Pippoos" belandde, stonden daar gehaakte feesthoedjes. Nadat ik het patroontje had opgezocht (via Ravelry.com, echt een aanrader voor allerhande haak- én breipatroontjes, veelal Engelstalig, soms ook betalend), had ik meteen werk om de "tafeldecorstukjes" te maken. Aangezien ik niet zo heel veel tijd er kon insteken, deed ik algauw 1 week over een hoedje. Het werden er 7 ;-)  . Ik had nog een beetje katoen liggen, en die bepaalden meteen de kleuren waarin ik alles ging maken, mooi zonnegeel en frambozenroze!
Deze keer kwam ik tot de conclusie dat ik misschien toch eens een workshop "taarten decoreren" ga moeten volgen. Niet voor inspiratie maar wel voor techniek aan te leren. Het maakt zo'n verschil als die biscuit héél mooi overtrokken is, met een mooie egale marsepeinlaag. Als je vanop een mooie basis kan vertrekken of je moet meteen scheurtjes maar vooral bobbels en plooitjes camoufleren ... 

Lente!

We keken er al maanden naar uit, de datum hadden we eind december (op de jaarlijkse "koekenbak") vastgelegd: hét uitje met elk het gezin erbij ipv. de drie dames die zich een ganse dag in één of andere keuken afzonderen. (dat is de opzet van die koekenbak, bakken, ideëen en receptjes uitwisselen en natuurlijk bijpraten, de klemtoon verschilt wel eens van jaar tot jaar ;-))
Ook de opzet stond vast: een picknick! Tot daar alles in orde, tot bleek dat tot een tien dagen voor die datum onze tuin nog sneeuwresten bevatte en tijdens de nachten de temperatuur nog vrij diep onder het vriespunt zakte.  Ook bij de betreffende vriendinnen bleek dit het geval. Een lichte paniek sloeg toe, wat richt je anders uit met 8 kinderen tussen 1 en 8 en dan 3 pappies erbij die alledrie vrij zwaar besmet zijn met het voetbalvirus? Maar de paniek betrof vooral wat maak je klaar? Wie wat? En hoeveel? Lust iedereen dat? En dan voor ons Poppemie met haar lactose-intolerantie?
We zijn er uit geraakt en hoe! Eerst nog een deugddoende wandeling, met stop aan de kinderboerderij, nog een stop halverwege vanwege de halve bomen die de kids wilden meetorsen, een stop in het bos bij ongeveer elke boom en dan toch wel een broodnodige stop bij de speeltuin. Buiten die gure noordoostenwind, waanden we ons hoogzomer. Dat lentezonnetje deed ongelooflijk deugd en scherpte vooral de honger aan!

Het receptje voor de zandkoekjes haalde ik uit het boekje "Koekjes en Co" van Sofie Dumon en Bernard Proot. Ik kreeg van mijn broer en schone zusje zo'n "koekjesstempel" die dan "Home made" in de koekjes zet. Heel leuk, alleen vind ik persoonlijk de stempel wat aan de grote kant, je bekomt serieuze "koeken" terwijl wij meer van het principe zijn dat je van kleine koekjes meer kan eten ;-) Maar het blijft een fijn attribuutje.
Hier het recept:

Ingrediënten voor ongeveer 4 personen: 
- 100 g suiker
- 200 g boter
- 300 g bloem
- 1 ei
- snufje zout
- 1 pakje vanillesuiker

Zeef de bloem in een bergje op het werkvlak.
Maak een kuiltje in de bloem. Strooi de suiker in het kuiltje en doe er het ei bij.
Snijd de koele boter in blokjes. Hak de boter met een groot mes zo fijn mogelijk erdoor. 
Kneed met koele hand tot een samenhangend deeg.
Maak er een bal van, verpak hem in folie en leg een uur in de koelkast.
Bestrijk de bakplaat met boter en strooi er wat bloem op.
Strooi wat bloem op de deegbal en werk hem nogmaals door.
Verwarm de oven voor op  175°C.
Rol het deeg dun (3mm) uit op een met bloem bestrooid werkvlak. Steek met behulp van een uitsteekvormpje de koekjes uit het deeg en leg ze op de bakplaat.
Bak de koekjes 15 minuten op 175°C.

Sofie Dumon geeft er volgende ideetjes bij:
1. Leuk met de kinderen!
2. Doop het uitsteekvormpje net voor het uitsteken in de bloem. Hierdoor blijft het deeg er niet aan plakken!
 

Dit was uiteindelijk de "picknickbuit":

Prettige zonnige dag nog!

Illums Bolighus

Tuurlijk had ik er al over gelezen en al eens de website bekeken (die cataloog, mmm, wat een geluk dat ze niet zomaar overal naartoe leveren) en vorige zomer had ik het geluk om te kunnen watertanden voor hun etalage: "Illums Bolighus" in Kopenhagen! Voor de etalage inderdaad, want het was zondag, de winkel hield voor de rest de deuren gesloten. Al een geluk bij een ongeluk: want het was op het einde van de vakantie en de auto zat al overvol ;-) ! (Met Vikingman en 2 Poppemies uiteraard of wat dacht je? ;-) ). Die winkel heeft een heel kenmerkende stijl, vooral interieurprodukten van Scandinavische designers. Tijdens diezelfde ontdekkingstocht door de stad kwamen we nog winkeltjes tegen van designers met een heel gelijkaardige stijl.
En waarom ik daar nu over begin? Wel, ik kreeg net het nieuwe "FlavourZine" in mijn mailbox, en ontdekte daarin op pg. 17 dit: 






De "Shuffle-bijzettafel". Geheel in "Illums Bolighus"-stijl. Je kan die kralen eraf halen en versteken naar eigen idee of iedere dag wisselen naargelang je die dag goed- of betergemutst bent. Ik vind die zàlig, persoonlijk vind ik het prijskaartje voor mijn portemonnee een beetje aan de hoge kant, maar qua afwerking, originaliteit, vormgeving, kleurgebruik, ... is dit echt een superknap ding. 
Tuurlijk ga ik dan op zoek naar meer ... het blijkt een ontwerp te zijn van "Mia Hamborg" een Noorse dame (of waarom kijk ik daar nu niet van op?).

Pasen!

We hadden de slede maar net niet ver genoeg weggezet dit jaar. Er was nog een kansje op wat sneeuw, en om dan paaseitjes te rapen, lijkt een slede me net wel zo handig! En dat was geen aprilgrap, maar anno 31 maart 2013. Uitzonderingen bestaan altijd natuurlijk, maar toch snap ik niet dat er mensen zijn die alle onheilsberichten over ons veranderende klimaat niet ernstig nemen. En ja, ik weet wel dat het heel gewoon is dat om de zoveel honderd, duizend jaar ons klimaat weer een evolutie doormaakt, maar het is toch overduidelijk dat in de huidige tendens de hand van de mens steekt?

Maar de crisis en de nood of zin om het zuiniger aan te doen met materialen en middelen zet toch wel de creativiteit bij mij op scherp. En voor het jaarlijkse paasontbijt wil ik altijd een tandje bij steken. Dat is bij mij echt hét feest van het jaar - weliswaar toch in bescheiden termen. Maar het uitkijken naar de bloemen, hopelijk eindelijk wat beter weer, uitzicht op "buiten leven", moestuinieren, het huis eens helemaal onder handen kunnen nemen alle ramen en deuren open en opgeluisterd door fris vogelgezang ...

Ik had ergens een fotootje gevonden van cakejes gebakken in een lege eierschaal ... en zo begon het idee bij mij te borrelen. Die dag worden we altijd bij de grootouders langs beide zijden verwacht, we hebben eerst bij ons thuis de paaseierenraap, en voor ontbijt schiet er niet zo héél veel tijd meer over dus. En zo werd het onderstaande:

 Een klein eierdoosje, bovenaan versierd met een strookje kant, (in Hema en Wibra gevonden) een stukje servet op gelijmd (servetjes waar er maar enkele meer van overblijven, niet genoeg om nog eens ergens te gebruiken wegens te weinig maar veel te mooi om weg te doen) en binnenin een beetje stro. En dan een eierschaaltje gevuld met roerei met gerookte zalm in, een eierschaaltje met tonijnsla (deze keer uitgeprobeerd met "zijdetofu" ipv. platte kaas omdat Kleine Poppemie geen zuivel mag), een zachtgekookt eitje in een blauw verfbadje (omdat blauw bij het prentje op het doosje paste), een cakeje in een volledige eierschaal, een chocolade paasei en een zelfgemaakte "jelly" ook in een volledige eierschaal (zo is het restje ingevroren aardbeien uit eigen moestuin ook netjes verwerkt, ingedikt met agar-agar ipv. jam op de ontbijttafel). Daarbij had ik dan zelfgebakken paashaasbroodjes. De Meisjes vonden het wel plezant, ontdekken wat elk schaaltje te bieden had en de vrijheid hebben over een "eigen doosje met hapjes" ...

En dan wil ik u mijn "Kleine Poppemie" op haar paasbest ook niet onthouden. Aangezien ik zelf in de stress kwam door tijdsgebrek en het nog moeten uitzoeken hoe ik in godsnaam moet "rond breien" (neen, ik heb altijd goed opgelet in de handwerklessen maar dàt heb ik "in mijn tijd" nooit geleerd, geen sokken moeten breien dus) heeft een lieve oma het werkje overgenomen. Een "nijntjesmuts" (wat dus goed van pas kwam met dit weer). Al duurde het wel even voor "Kleine Poppemie" het ding wou aanzien als "nijntjesmuts" en niet als "muisje" aangezien de oortjes wel een beetje kort uitvielen. En zaterdag heb ik van 2 reepjes stof nog snel een rokje gemaakt ... al kwam dit even minder goed van pas met die kousenbroek (net niet meer in de goede kleur gevonden) en dikke trui edg. erboven ... maar het kind was er dolgelukkig mee en daarom doen we het toch hé? (en ja, die buxus heeft de winter niet overleefd, die tuin kon nog niet onder handen genomen worden, vandaar dat het takkerige ding er nog staat, maar hij was wel nog héél dienstig om de eitjes te verstoppen ;-) )