Ik vind het Paasontbijt altijd één van de fijnste ontbijten/brunches die ik in elkaar knutsel zowel op het vlak van lekkers als van decoratie. Bij andere feestdagen worden we meestal geacht tegen lunch-time ergens te zijn of zelf gasten te ontvangen en schiet het feestelijke ontbijt er bijgevolg meestal bij in. Ik ben al eventjes ideetjes aan het sprokkelen voor dit jaar. Deze keer zijn er echter ook 2 extra uitdagingen aan gekoppeld: het zal op locatie zijn én Vikingpapa is jarig!
Zo ben ik op zoek naar "metalen" paaseieren. Ik probeer al het gesnoep wat te beperken, tijdens het opruimen kwam ik nog paaseieren tegen van vorig jaar! Die chocolade ziet er allemaal heel verleidelijk uit, het is snel veel te veel. Maar een paaseitjeszoektocht - met blote voeten in de laarzen, pyama's nog aan - is toch zo plezant! De paashaas is altijd zo verzot op die gezichtjes tijdens de zoektocht dat hij een té grote voorraad uitstrooit. Vorig jaar "regende" het zelfs eitjes over de haag! Er waren nog paashazen op zoek naar glunderende kindertotjes!
Tijdens een dagje shoppen vorige week in Brugge heb ik enkele exemplaren gevonden, waar we het dit jaar dan zullen mee doen, maar ze liggen toch veraf van deze exemplaren van "Maileg" bijvoorbeeld.
In mijn zoektocht naar mooie paaseieren botste ik ook op de blog van "Laura Ashley" www.blog.lauraashley.com.
Het is een kartonnen ei, maar toch ook een mooi exemplaar dan.
Ik denk niet dat er nog in de winkels van dit merk zijn in onze regio, maar toen ik nog in Gent studeerde, liep ik de winkel regelmatig binnen. Vanop de blog heb ik de indruk dat hun stijl iets gemoderniseerd is, al heb ik toendertijd met mijn zakgeld in de soldenperiode toch enkele heel mooie koopjes gedaan. Als je een beetje rond de Engelse bloemetjes heen keek, hadden ze vaak heel degelijke, mooie interieurstukken. Enkele jaren geleden liep ik op de Woonbeurs in Amsterdam toen dit merk zijn nieuwe "tuinaccessoires" promootte. Elke passant kreeg toen een totebag met enkele folders in. Ik was gelijk helemaal verkocht en zag zo'n tasje ook wel zitten. Maar mijn Vikingman - die zich toen enkele dagen vrijmaakte en opofferde om met mij mee te gaan - dacht dat we dit bij het buitengaan ook wel gingen krijgen en niet speciaal al die hallen moesten doorlopen om zo'n reclametasje met wat folders in. Dat was lelijk misgegokt ... tegen dat wij eindelijk bij de betreffende stand geraakten, waren àlle tasjes uitgedeeld. Echt àllemaal, geen enkel meer te vinden. Folders konden we nog krijgen, en folders zaten ook in alle vuilnisbakken in àlle hallen, maar tasjes? Ik was er zo rouwig om dat ik nog speciaal geschreven naar Laura Ashley of ik nog ergens aan zo'n tasje kon geraken .... maar helaas, ook dat was vergeefse moeite. De folders kreeg ik wèl thuisgestuurd ....
Maar bij deze: mocht iemand ondertussen zijn tasje weg doen .... ;-)
groeten,
Tine
Zijn we enkele weken verder en hebben we afscheid genomen van heel bont groepje collega's ... zeker heel verschillend in functies maar vooral heel uiteenlopende persoonlijkheden. Waar je van elk wel iets kon leren, met elk wel iets kon delen, ... Bij wijze van "Goodbye" had ik voor elk van hen een heel klein doosje in elkaar geknutseld met een aantal kleine attributen waarvan ik denk dat je ze op je werkplek wel eens kan gebruiken. Ik heb zelf nog geprobeerd een hele grote fles "alleproblemenoplosmiddel" te kopen maar het is me niet gelukt ;-) .
Het schooljaar vordert ondertussen ook vrij vlotjes, de zomermaanden komen af en toe stiekem al eens piepen met dat mooi lenteweer. Tussen het lenteschoonmaken en tuinieren door, probeer ik dan ook een meerwaarde te betekenen voor mijn dochters. Zij hebben momenteel op school een groot circusproject, ik vind de periode wat ongelukkig, aangezien het thema "lente" op die manier amper belicht wordt. Aangezien dit voor mezelf de periode van het jaar is, geef ik hen dat graag door. Alles komt opnieuw tot leven, de planten beginnen te groeien, de kippen beginnen weer eitjes te leggen, het huis wordt opgefrist, ... maar van dit alles is in de klasjes momenteel weinig te merken.
Ik zag ooit een heel duur circusje van "Maileg", met heel kleine stoffen muisjes als artiesten. Ik had nog wat restjes stof, vond toevallig in een oude "Mollie Makes" een patroon van zo'n muisje, Oma had nog een oude paasmobiele, ... en mijn idee kreeg meer en meer vorm. Maar wat is me dat een gepruts geweest! De muizenfamilie is nog niet af, in de tent(en) - ha ja, twee tenten aangezien die mobiele ook uit twee stukken bestond - zitten echte beginners-naaifouten, dat gepriegel met die kleren - ik meen me nu ook te herinneren waarom ik bij mijn barbiepoppen "gedrapeerde" kleding nog niet zo lelijk vond -, ... Gelukkig kocht de plaatselijke hobbywinkel uit en hadden ze daar van die deco-stoffen-konijnen aan een prijs waar ik mijn naaigaren nog niet voor aankoop en zaten die konijntjes al goed verstopt in het paashazennest voor het Grote Paasfeest maar waren ze bereid om al wat van tevoren uit te komen. En ziedaar, mijn eerste wapenfeit sinds het Vaarwel als werkende vrouw en mijn Bonjour als "goddelijke huisvrouw": mijn eerste Konijntjes-Circus! Gelieve ook hier niet té hard op de details te letten, die konijnen doen dit ook maar eens om mijn meiden te plezieren, het zijn geen professionele artiesten en voor hun kledij hebben ze gebruik gemaakt van wat kon dienen uit hun kleerkast (of toch zo ongeveer).
De tent staat op, nog eventjes oefenen en de vertoning kan beginnen! "Lieve dames en heren, ook goeiendag aan de appeltjes en peren, .... "
Prettige zondag!
