Ik vind het Paasontbijt altijd één van de fijnste ontbijten/brunches die ik in elkaar knutsel zowel op het vlak van lekkers als van decoratie. Bij andere feestdagen worden we meestal geacht tegen lunch-time ergens te zijn of zelf gasten te ontvangen en schiet het feestelijke ontbijt er bijgevolg meestal bij in. Ik ben al eventjes ideetjes aan het sprokkelen voor dit jaar. Deze keer zijn er echter ook 2 extra uitdagingen aan gekoppeld: het zal op locatie zijn én Vikingpapa is jarig!
Zo ben ik op zoek naar "metalen" paaseieren. Ik probeer al het gesnoep wat te beperken, tijdens het opruimen kwam ik nog paaseieren tegen van vorig jaar! Die chocolade ziet er allemaal heel verleidelijk uit, het is snel veel te veel. Maar een paaseitjeszoektocht - met blote voeten in de laarzen, pyama's nog aan - is toch zo plezant! De paashaas is altijd zo verzot op die gezichtjes tijdens de zoektocht dat hij een té grote voorraad uitstrooit. Vorig jaar "regende" het zelfs eitjes over de haag! Er waren nog paashazen op zoek naar glunderende kindertotjes!
Tijdens een dagje shoppen vorige week in Brugge heb ik enkele exemplaren gevonden, waar we het dit jaar dan zullen mee doen, maar ze liggen toch veraf van deze exemplaren van "Maileg" bijvoorbeeld.
In mijn zoektocht naar mooie paaseieren botste ik ook op de blog van "Laura Ashley" www.blog.lauraashley.com.
Het is een kartonnen ei, maar toch ook een mooi exemplaar dan.
Ik denk niet dat er nog in de winkels van dit merk zijn in onze regio, maar toen ik nog in Gent studeerde, liep ik de winkel regelmatig binnen. Vanop de blog heb ik de indruk dat hun stijl iets gemoderniseerd is, al heb ik toendertijd met mijn zakgeld in de soldenperiode toch enkele heel mooie koopjes gedaan. Als je een beetje rond de Engelse bloemetjes heen keek, hadden ze vaak heel degelijke, mooie interieurstukken. Enkele jaren geleden liep ik op de Woonbeurs in Amsterdam toen dit merk zijn nieuwe "tuinaccessoires" promootte. Elke passant kreeg toen een totebag met enkele folders in. Ik was gelijk helemaal verkocht en zag zo'n tasje ook wel zitten. Maar mijn Vikingman - die zich toen enkele dagen vrijmaakte en opofferde om met mij mee te gaan - dacht dat we dit bij het buitengaan ook wel gingen krijgen en niet speciaal al die hallen moesten doorlopen om zo'n reclametasje met wat folders in. Dat was lelijk misgegokt ... tegen dat wij eindelijk bij de betreffende stand geraakten, waren àlle tasjes uitgedeeld. Echt àllemaal, geen enkel meer te vinden. Folders konden we nog krijgen, en folders zaten ook in alle vuilnisbakken in àlle hallen, maar tasjes? Ik was er zo rouwig om dat ik nog speciaal geschreven naar Laura Ashley of ik nog ergens aan zo'n tasje kon geraken .... maar helaas, ook dat was vergeefse moeite. De folders kreeg ik wèl thuisgestuurd ....
Maar bij deze: mocht iemand ondertussen zijn tasje weg doen .... ;-)
groeten,
Tine
Zijn we enkele weken verder en hebben we afscheid genomen van heel bont groepje collega's ... zeker heel verschillend in functies maar vooral heel uiteenlopende persoonlijkheden. Waar je van elk wel iets kon leren, met elk wel iets kon delen, ... Bij wijze van "Goodbye" had ik voor elk van hen een heel klein doosje in elkaar geknutseld met een aantal kleine attributen waarvan ik denk dat je ze op je werkplek wel eens kan gebruiken. Ik heb zelf nog geprobeerd een hele grote fles "alleproblemenoplosmiddel" te kopen maar het is me niet gelukt ;-) .
Het schooljaar vordert ondertussen ook vrij vlotjes, de zomermaanden komen af en toe stiekem al eens piepen met dat mooi lenteweer. Tussen het lenteschoonmaken en tuinieren door, probeer ik dan ook een meerwaarde te betekenen voor mijn dochters. Zij hebben momenteel op school een groot circusproject, ik vind de periode wat ongelukkig, aangezien het thema "lente" op die manier amper belicht wordt. Aangezien dit voor mezelf de periode van het jaar is, geef ik hen dat graag door. Alles komt opnieuw tot leven, de planten beginnen te groeien, de kippen beginnen weer eitjes te leggen, het huis wordt opgefrist, ... maar van dit alles is in de klasjes momenteel weinig te merken.
Ik zag ooit een heel duur circusje van "Maileg", met heel kleine stoffen muisjes als artiesten. Ik had nog wat restjes stof, vond toevallig in een oude "Mollie Makes" een patroon van zo'n muisje, Oma had nog een oude paasmobiele, ... en mijn idee kreeg meer en meer vorm. Maar wat is me dat een gepruts geweest! De muizenfamilie is nog niet af, in de tent(en) - ha ja, twee tenten aangezien die mobiele ook uit twee stukken bestond - zitten echte beginners-naaifouten, dat gepriegel met die kleren - ik meen me nu ook te herinneren waarom ik bij mijn barbiepoppen "gedrapeerde" kleding nog niet zo lelijk vond -, ... Gelukkig kocht de plaatselijke hobbywinkel uit en hadden ze daar van die deco-stoffen-konijnen aan een prijs waar ik mijn naaigaren nog niet voor aankoop en zaten die konijntjes al goed verstopt in het paashazennest voor het Grote Paasfeest maar waren ze bereid om al wat van tevoren uit te komen. En ziedaar, mijn eerste wapenfeit sinds het Vaarwel als werkende vrouw en mijn Bonjour als "goddelijke huisvrouw": mijn eerste Konijntjes-Circus! Gelieve ook hier niet té hard op de details te letten, die konijnen doen dit ook maar eens om mijn meiden te plezieren, het zijn geen professionele artiesten en voor hun kledij hebben ze gebruik gemaakt van wat kon dienen uit hun kleerkast (of toch zo ongeveer).
De tent staat op, nog eventjes oefenen en de vertoning kan beginnen! "Lieve dames en heren, ook goeiendag aan de appeltjes en peren, .... "
Prettige zondag!
Mmmmm, véél te lang geleden dat er nog een blogje bij kwam. Véél te lang geleden ook dat er effectief tijd en ruimte was om het "schone" leven nog even goeiendag te zeggen. Véél te lang geleden ook om nog de tijd en de ruimte te nemen om mijn eigen balans in orde te brengen door me te vergapen aan al het schoons dat er voorbijkomt laat staan aan al het schoons dat voorbijkomt in de virtuele wereld. Véél te lang geleden dat ik me mocht laten inspireren en vervolgens mijn eigen eieren uit te broeden ... Maar de voornemens zijn er weer, de eerste stappen zijn weer gezet. En nu kan iedereen zeggen wat ze willen - ook al leert een mens iedere dag bij - maar ook geloven in je eigen buikgevoel is het begin van alle (zelf)wijsheid? Ik plan even een periode van het rustiger aan doen op professioneel gebied. Voor even wil ik alles op tafel gooien om dé Goddelijkste huisvrouw te worden/zijn die er ooit verschenen is aan het firmament. Het is een ware sprong in het ijle, een eventjes blijvend durende duikvlucht ... Waar we gaan uitkomen, zie ik voorlopig nog niet maar in tussentijd gaan we onze tijd zinvol en nuttig besteden. Het moestuinplan is zo goed als opgemaakt, het binnenhuisopknapwerk geïnventariseerd, de grote schoonmaak ingepland en de opbergbakken al klaar gezet ... laat maar komen dat voorjaar!
Via een berichtje van een -volgens mij dan toch - schitterend winkeltje in Hasselt "Emily Puck", ontdekte ik "Rosalind Miller Cakes". Aangezien dit geen Belgische is, maar o zo typisch Brits (levert blijkbaar aan "Harrods' edg.), kan ik hier toch niet aan zo'n schitterende cake geraken. Daarenboven lijken me de prijzen nogal aan de hoge kant temeer ik zelf niet meteen zo'n gelegenheden heb om zoiets kostbaars in huis te halen. Zelf ben ik immers al jaren geleden gehuwd, met alles erop en eraan (niet zo'n wedding cake, ik wist begot nog niet van het bestaan van die dingen toen op dergelijke niveau), in de familie zijn er niet meteen trouwlustigen, en bij kidsparties komt er vaak zoveel kijken dat je ook niet meteen tijd hebt voor zoiets ... is ook niet echt een "kinderfavoriet" lijkt me, .... en voor mijn eigen verjaardag maak ik dat ook niet echt eerlijk gezegd. Jaren geleden trouwens dat er nog eens taart was op mijn eigen verjaardag ...
Voor een zondagmiddags' vieruurtje lijkt me dat niet meteen zo geschikt ... als ik er al zou durven van eten. Zo zonde om daar een hap van te nemen lijkt me. Hoeveel uurtjes werk kruipen er daar in? Maar als inspiratie kan het wel tellen ... misschien dat ik toch eens probeer om alvast eens wat bloemen te boetseren in de suikerdeeg .... het kriebelt wel. Ik ga me er toch eens aan wagen denk ik ... aangezien dit wel even bewaart, kan ik dan - bij gelegenheid - een compositie maken.
Rosalind Miller dus ....
en dat zijn er ook nog, wit-pastelroze, parels, rozen, .... en waarschijnlijk ongelooflijk lekker, helemaal mijn ding!
Prettige dag nog!
Ziezo, Grote Pop in haar bed, kleine Poppemie nog eens opnieuw ondergestopt, Vikingman is het huis uit ... vrijdagavond zijnde ... een klein beetje tijd voor mezelf nemen. Biscuitje zit in de oven, aardbeicrème voor de vulling staat al klaar ... nu nog even bedenken hoe ik die cake zal afwerken. Ik las daarnet het recente blogberichtje van "Oh happy day" (ohappyday.com). En misschien dat ik dat ideetje wel uitprobeer. Trouwens, echt een aanrader om te volgen die blog! Niet enkel voor het gebak, maar gewoon allemaal ideetjes om je eigen feestjes een beetje extra cachet te geven. Heel vaak zelfs mèt de ganse werkbeschrijving ... zoals dit dus:
Het leuke eraan is dat de cake heel feestelijk oogt maar dat die versiering eens niet in marsepein of suikerdeeg is. Ik probeer zelf het gebruik van suiker beperkt te houden, de suikerfiguurtjes die ik maak voor op de taarten zijn té gesuikerd om mijn Poppies gans te laten opeten, (ze lusten het ook niet super, zo'n een "brok" suiker) en zomaar "eten" weggooien ... dat wringt toch ook een beetje. Dit is dan toch wel een goed alternatief?
Vorige week mochten we naar een communiefeest van een meisje die nogal bezeten is van "uiltjes". De mama had een paar dagen eerder al een beetje vertwijfeld staan kijken bij wat fotootjes van ons Poppemie haar verjaardagsfeestje met de koekjes en taart in "circusthema". Ze had wel zin om ook zo dingen in elkaar te steken ter ere van haar dochter en de communie maar had er absoluut geen tijd voor. Samen met mijn Grote Pop bedacht ik dat het misschien wel leuk was om een taart in elkaar te steken als extra cadeautje ... op zo van die feesten komen de gastvrouwen, -heren en -kinderen er vaak niet toe om zelf op het gemakje te genieten van al het lekkers maar misschien konden we hen dat toch een beetje geven op die manier?
Het is dit geworden:
Prettig weekend!
Onlangs werd ons Poppemie al 2! En we probeerden om dit op gepaste wijze in de bloemetjes te zetten. Aangezien ze niets liever doet dan acrobatentoeren, gekke hoedjes op haar hoofd zetten, .... vandaar het thema "circus".
Vorig jaar had ik een leuk haakpatroontje gevonden van een kroontje en zo waren die haaknaalden weer vanonder het stof gehaald. Toen ik enkele maanden geleden per toeval in Gent Zuid in de "Pippoos" belandde, stonden daar gehaakte feesthoedjes. Nadat ik het patroontje had opgezocht (via Ravelry.com, echt een aanrader voor allerhande haak- én breipatroontjes, veelal Engelstalig, soms ook betalend), had ik meteen werk om de "tafeldecorstukjes" te maken. Aangezien ik niet zo heel veel tijd er kon insteken, deed ik algauw 1 week over een hoedje. Het werden er 7 ;-) . Ik had nog een beetje katoen liggen, en die bepaalden meteen de kleuren waarin ik alles ging maken, mooi zonnegeel en frambozenroze!
Deze keer kwam ik tot de conclusie dat ik misschien toch eens een workshop "taarten decoreren" ga moeten volgen. Niet voor inspiratie maar wel voor techniek aan te leren. Het maakt zo'n verschil als die biscuit héél mooi overtrokken is, met een mooie egale marsepeinlaag. Als je vanop een mooie basis kan vertrekken of je moet meteen scheurtjes maar vooral bobbels en plooitjes camoufleren ...
We keken er al maanden naar uit, de datum hadden we eind december (op de jaarlijkse "koekenbak") vastgelegd: hét uitje met elk het gezin erbij ipv. de drie dames die zich een ganse dag in één of andere keuken afzonderen. (dat is de opzet van die koekenbak, bakken, ideëen en receptjes uitwisselen en natuurlijk bijpraten, de klemtoon verschilt wel eens van jaar tot jaar ;-))
Ook de opzet stond vast: een picknick! Tot daar alles in orde, tot bleek dat tot een tien dagen voor die datum onze tuin nog sneeuwresten bevatte en tijdens de nachten de temperatuur nog vrij diep onder het vriespunt zakte. Ook bij de betreffende vriendinnen bleek dit het geval. Een lichte paniek sloeg toe, wat richt je anders uit met 8 kinderen tussen 1 en 8 en dan 3 pappies erbij die alledrie vrij zwaar besmet zijn met het voetbalvirus? Maar de paniek betrof vooral wat maak je klaar? Wie wat? En hoeveel? Lust iedereen dat? En dan voor ons Poppemie met haar lactose-intolerantie?
We zijn er uit geraakt en hoe! Eerst nog een deugddoende wandeling, met stop aan de kinderboerderij, nog een stop halverwege vanwege de halve bomen die de kids wilden meetorsen, een stop in het bos bij ongeveer elke boom en dan toch wel een broodnodige stop bij de speeltuin. Buiten die gure noordoostenwind, waanden we ons hoogzomer. Dat lentezonnetje deed ongelooflijk deugd en scherpte vooral de honger aan!
Het receptje voor de zandkoekjes haalde ik uit het boekje "Koekjes en Co" van Sofie Dumon en Bernard Proot. Ik kreeg van mijn broer en schone zusje zo'n "koekjesstempel" die dan "Home made" in de koekjes zet. Heel leuk, alleen vind ik persoonlijk de stempel wat aan de grote kant, je bekomt serieuze "koeken" terwijl wij meer van het principe zijn dat je van kleine koekjes meer kan eten ;-) Maar het blijft een fijn attribuutje.
Hier het recept:
Ingrediënten voor ongeveer 4 personen:
- 100 g suiker
- 200 g boter
- 300 g bloem
- 1 ei
- snufje zout
- 1 pakje vanillesuiker
Zeef de bloem in een bergje op het werkvlak.
Maak een kuiltje in de bloem. Strooi de suiker in het kuiltje en doe er het ei bij.
Snijd de koele boter in blokjes. Hak de boter met een groot mes zo fijn mogelijk erdoor.
Kneed met koele hand tot een samenhangend deeg.
Maak er een bal van, verpak hem in folie en leg een uur in de koelkast.
Bestrijk de bakplaat met boter en strooi er wat bloem op.
Strooi wat bloem op de deegbal en werk hem nogmaals door.
Verwarm de oven voor op 175°C.
Rol het deeg dun (3mm) uit op een met bloem bestrooid werkvlak. Steek met behulp van een uitsteekvormpje de koekjes uit het deeg en leg ze op de bakplaat.
Bak de koekjes 15 minuten op 175°C.
Sofie Dumon geeft er volgende ideetjes bij:
1. Leuk met de kinderen!
2. Doop het uitsteekvormpje net voor het uitsteken in de bloem. Hierdoor blijft het deeg er niet aan plakken!
Dit was uiteindelijk de "picknickbuit":
Prettige zonnige dag nog!